CHARiCE K. ChrN

ที่ว่านรกแตกคือ  ไม่ได้ชังวาเลนไทน์แต่อย่างใด ( ... แต่ก็นิดนึง )  แต่เป็นงานที่มันมักจะมาแออัดยัดเยียดในเดือนนี้ทุกปี  จริงๆนะ  เดือนกันยายนก็ด้วย  แต่นี่มันใกล้กุมภาฯ เลยขอพูดก่อน 

นอกจากอาากาศจะร้อนแบบไม้ต้องสนใจกรมอุตุฯแล้ว  ยังร้อนด้วยอุณภูมิจากการเผางานที่มี Death Line ตอนสิ้นเดือนอีกด้วย  ใหนจะสอบอีก  หนังสือก็ต้องอ่าน  การบ้านก็ต้องทำ   บาน  บานตะไท

อ่า  ใหนๆก็เขียนมาขนาดนี้  เลยจะบอกให้ทราบหน่อยว่ามีอะไรบ้าง  เดี๋ยวจะหาว่า อีนี่บ่นเยอะแยะ  ทำไรมั่งวะนั่น ?

1. ทำ Web Blog เอง 4 หน้า ลิ้งค์หากันได้ ส่งแบบอัพโหลดบนอินเทอร์เน็ตแล้ว

     ต้องถ่ายรูปที่ใช้ประกอบเว็บเอง  เขียนโค้ดเอง ( ต๊ายยย )

2. ทำ Web ที่ตัวเองเป็นเจ้าของ เช่น บริษัทของตัวเอง  ขายของที่ตัวเองผลิต หรือโปรไฟล์ตัวเองก็ว่าไป

    ออกแบบโลโก้ของตัวเองด้วยนะ  อันนี้ไม่ต้องอัพ แต่เขียนโค้ดเองเหมือนเดิม

     * ทั้งสองอันเป็น โปรเจคต์พรีเซนต์ตอนไฟนอล  ส่งสิ้นเดือนกุมภาฯ   ( นรกกกกกกกกกกก )

3. งานถ่ายภาพ 3 step เป็นงานกลุ่ม 5 คนแต่ให้โจทย์มา 5 อัน  แบ่งกันไปทำคนละอัน

    เราจับได้คำว่า "เหมาะสม"  ก็ต้องไปถ่าย 3 ภาพคือ  เหมาะสม    เหมาะสมมาก   เหมาะสมที่สุด

      ส่ง  11 กุมภาฯ

และการบ้านที่มันจะผุดขึ้นมาอีก  แล้วแต่อารมณ์ และเนื้อหาที่เรียน  ซึ่งสุดท้าย  มันจะเยอะจนไม่ได้นอนไปเอง

หึ หึ หึ  นีเป็นการเขียนไดอีกครั้้งในรอบหลายเดือนที่ไม่ได้แตะ  เพราะไม่มีเวลา

และจะไม่มีเวลาไปอีกเป็นเดือน  555 5 มีทำไมวะไดอารี่เนี่ย   แต่ไม่เป็นไร  เอาไว้เขียนช่วงว่างๆ  

ปล. ช่วงนี้เราติดอ่านดราม่ามากวะเธอว์ ( .. มาแล้วสำเนียงดราม่า )  ถ้าใครยังไม่เคยอ่านนะ  ลองดูๆ http://drama-addict.com  นี่โปรโมตแบบไม่เอากำไรเลยนะว่างั้น  กับอีกอัน  เว็บเป็ด fail.in.th  

ย้อนกลับไปดูจนครบทุกหน้าแล้ว  พบว่าปวดท้องมากกกกกกก    คือหัวเราะจนปวดท้อง  แก้เครียดดีตอนคิดงานไม่ออก   5555 5

ไปแล้วววววววววววววววววววววว     

.... เคยแต่สงสัยว่าทำไมคนถึงลืมบัตร ATM ไว้ที่ตู้กันจั๊งงงงง  ( เสียงสู๊งงงงง )  ทั้งๆทีมันอยู่ต่อหน้าแท้ๆ  หน้าจอมันก็เตือนนะ  ก็ยังไม่หยิบ   นี่ถ้าเป็นมีดแล้วบัตรมันพุ่งออกมากแบบที่เป็นอยู่เนี่ยนะ  เสียบไอ้คนกดตายไปแล้วว

แต่ ...555 5   ฉันก็ลืม   ก็วันนี้ไปกดเงินจะซื้อของที่ยูเนี่ยนฯ  แล้วมัวแต่สนใจเงินที่มันจะออกมา  คือคนมันพลุกพล่านไง  ก็เลยกลัวว่าเงินออกมาปุ๊บแล้วจะมีใครมาฉกไปปั๊บ   ก็รอรับเงิน พอเงินออกก็หยิบ  แล้วไปเลย

โดยไม่นึกถึงบัตรที่มันพุ่งออกมาให้หยิบด้วย  ( หน้าจอยังไม่ดู  ดูแต่ช่องที่เงินออก )  แล้วก็ไปเดินๆๆๆ แล้วคิดจะกดเงินอีกทีไปซื้อของเพราะมันไม่พอ  ... เปิดกระเป๋าสตางค์ดู  อ้าววว  บัตรหายไปใหนหว่า ?  นึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปิ๊ง ... ตายละ  ลืมหยิบออกจากตู้  โอ้โห  เดินขึ้นมา 2 ชั้น แล้วอย่างอ้อมอ่ะ  ก็เลยสปีดความเร็วสูงรีบไป  ทันใดนั้นเอง ประชาสัมพันธ์ก็ประกาศชื่อ   โอ้ววววว   โลกนี้ยังมีคนดีหลงเหลืออยู่จริงๆ (ซึ่งอ่ะ  ซึ่งจริงๆนะ  ) สุดท้ายก็ได้คืนพร้อมกับการตอบคำถามทีประชาสัมพันธ์หนุ่ม หนุ่ม หนุ่ม ซักเหมือนจะสอบปากคำมากกว่า  และสุดท้ายบอกว่า   " พี่ล้อเล่น "   หืมมมม ...  แล้วให้ตอบซะเยอะ  ถามชื่อ นามสกุล  ธนาคาร  ของที่หาย  ก็พอเข้าใจ  มีถาม  หน้าบัตรลายอะไร  บนบัตรเขียนอะไรไว้มั่ง  โหหหห  แล้วดันทำเดบิตกสิกรแบบใส่รูปได้  เลยออกแบบไปอย่างไซคีอ่ะ  จะอธิบายให้พี่เข้าใจได้ไม๊ล่ะค๊าาาาาาาาา   ฮ่วย !

Ps.  วันนี้ได้ซีรี่ย์ญี่ปุ่นเรื่องที่ตามหามานานมากกกกก  เรื่อง Animal Doctor  ที่มีหมาไซบีเรียนฮัสกี้ (เขียนถูกไม๊ ?)  จำได้ว่าติดมากเลยตอนประมาณ ม.3  แล้วก็หาซื้อไม่ได้  สั่งในเว็บก็แพงงงงงง  คิดดูดิ  ตอนนี้ ปี 2 ละ  เพิ่งได้ดู  55 5  คือถ้าวันนั้นไม่งก  คงไม่ได้ซื้อวันนี้  แต่ก็ดี  ซื้อเรื่องนี้ 2 แผ่น กะ รีบอร์นอีก 2 แผ่น แผ่นละ 80  คิดให้แค่  300 เอ๊งงงงงงง   ลดตั้ง 60 บาท   ค่อยอารมณ์ดีหน่อย  ^^ 

edit @ 17 Nov 2009 14:37:38 by CHARiCE K. ChrN

... 2 ปีที่แล้ว  ฝนตกอากาศดี  ฉันกำลังเพลินกับการเล่น MSN คุยกับเพื่อนสมัย ม.ต้น ในคาบคอมพิวเตอร์ ( อ้าว ..นิสัย)  ตื่อ ดือ ดึ้ง ...  เสียงเอ็มจากใครบางคนทักขึ้นมา  .... ไม่รู้จัก ..  " ดี ใช่คนที่เข้าไปโพสต์ในกระทู้ถาปัดลาดกระบังป่ะ"  ... " อ่อ ใช่  ดีๆ "  ... " เราชื่อ (...(ขอไม่บอกละกัน)...) นะ " ... " ยินดีที่ได้รู้จัก เราชื่อไอซ์"

บทสนทนายาวขึ้นเรื่อยๆ   และ....... " มีเบอร์รึป่าว  เราขอหน่อยซิ" ... "อ่อ  มีๆ แปปนะ"  

และ .... ก๊อก ก๊อก ...   เสียง MSG ก็ดังขึ้น พร้อมกับข้อความสั้นๆ " ขอบคุณนะ ทานข้าวด้วยล่ะ บ๊ายบายครับ"

....อืม ... หัวใจตึ๊กตั๊กเล็กน้อย  ^^  .... MSG แรก จากเพื่อนใหม่  

ก่อนหน้านั้นฉันฝันว่าอยากเรียนสถาปัตย์  และปลื้มลาดกระบังเป็นพิเศษ(สุด)  จึงไม่แปลกถ้าจะไปป๊วนเปี๊ยนในบร์อดคณะบ่อยๆ  เพราะมีกระทู้ฮาๆเยอะแยะ  และ "เค้า" ก็เป็นคนหนึ่งที่มีอุดมการณ์เดียวกันกับฉัน

เจอกันในเอ็มทีไร  ก็ไม่เคยคุยเรื่องอื่นนอกจาก "ถาปัด" เลย  มากที่สุดก็คงเป็น  เรื่องสารทุกข์สุกดิบของเราทั้งสองคน  และทุกวัน ก่อนนอน และก่อนเข้าเรียน  "เค้า" จะมี MSG ส่งมาให้ตลอด  และลงท้ายด้วย "เพื่อนรัก"

อะไร ?  ไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆเลยด้วยซ้ำ  แกเรียกฉันเพื่อนรัก  แต่ก็เถอะตามใจ  ฉันก็ส่งกลับไปเช่นกัน ^^     ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีถึง 6 เดือน  เรายังส่งหากันทุกวัน  และรอยยิ้มบางเบา เริ่มผุดขึ้นที่ใบหน้าฉันทุกครั้งที่เสียง MSG ดัง  .....

แล้ววันหนึ่ง  MSG ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น " ไปดูหนังกันไม๊  เสาร์นี้"  ...................  " ไม่ว่างอ่ะ  ขอโทษนะ"              ฉันปฏิเสธ  โดยไม่รู้ว่าทำไม  ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน   หรือว่าฉันคิดไปเกินกว่านั้น  แต่ฉันยังไม่อยากเจอ  และหลังจากนั้น "เค้า"ก็หายไป   MSG ก็ไม่มี  เกือบ 3  เดือนได้  .... แล้ววันหนึ่งมันก็กลับมา  ฉันไม่เคยคิดจะโทรหา  แค่อยากส่ง MSG หากันแค่นั้นพอแล้ว   ส่งไปส่งมา  รวมๆแล้วก็ปีกว่า  ฉันคิดว่าฉันรู้สึกดีนะ  รู้สึกว่ามันเป็นกำลังใจเงียบๆให้ฉัน  เวลาที่ท้อๆ  หรือเหงา แต่ปัจจุบัน "เค้า"หายไปแล้ว  หายไปถาวร  MSG สุดท้ายเพื่อบอกว่าเกิดอะไรขึ้นก็ไม่มี   ฉันเองก็ไม่คิดที่จะถามเหมือนกัน  ขอเก็บมันไว้เป็นความทรงจำดีๆก็แล้วกัน

อย่างน้อยๆ ก็ได้รู้ว่า  ยังมีคนที่คุยกันผ่านตัวหนังสือได้  แม้ว่าจะมีช่องทางอื่นที่สามารถทำได้  แต่ก็เลือกที่จะทำแบบนี้  เพราะมันสบายใจ  และรู้สึกดีกว่าการคุยกันแล้วจบไปในประโยค  ทุกวันนี้ฉันยังเอา MSG เก่าๆที่ส่งให้มาดู  ก็ขำๆเหมือนกัน  ถ้ามีโอกาส  ก็ยังอยากคุยกับ "เค้า"อีกสักครั้งเหมือนกัน  แต่ฐานะเพื่อนเท่านั้น  พอแล้ว ^^ 

edit @ 16 Nov 2009 14:00:33 by CHARiCE K. ChrN